Eelco “Is there anything sealed?” Of er iets verzegeld is? Nee. Dingen gekocht? Nou, alleen wat Marokkaanse thee en een theepot, maar dat is oké denk ik? Gelach. Dat is inderdaad geen probleem. “drone? weapons?” Nee, allebei niet. We hebben wel noodvuurwerk…
Op vrijdag 25 november verlaten we om 16:00 de haven van Agadir. Maar pas nadat we om 15:00 het uitzwaai comité op bezoek hebben gehad. Twee agenten van de lokale politie (voor het afstempelen van de paspoorten), de koninklijke politie (soort kustwacht) en de douane. De man van de douane wilde vooral zien wat er verzegeld was? Niets. Niets? Nee, geen drone, geen electronics, geen wapens. We hebben alleen noodvuurwerk aan boord, maar dat is niet verzegeld. Of ze dat toch even mogen zien? Dat mag. Het vuurwerk wordt uitgebreid gefotografeerd
Ook hebben we voor vertrek (en na het uitzwaai comité) nog even de dieseltank vol gegooid. De laagste prijs per liter tot nu toe (ca 1,64 euro per liter). Er gingen zo’n 115 liter in (250 liter tank). Verrassing was wel dat er alleen cash betaald kon worden. Dus toch nog even een wandelingetje naar de pin automaat voor 1700 Dirham. De resterende Dirham hebben we vervolgens maar aan wat blikjes drinken besteed
Bij het uitvaren richting zee komen we de Moa Nui tegen. Een Nederlands zeilschip waar ik de afgelopen dagen via de vertrekkersapp mee in contact was. Zij lagen in heel duur Mohammedia (55 euro per nacht) en wilden weten of dat in Agadir goedkoper kon. En of je de boot daar ook kon laten liggen als je het binnenland wilde verkennen? Beide kan. Grappig dat we elkaar toch nog even tegenkomen. We zwaaien vriendelijk naar elkaar
Daarna stellen we het wachtrooster in. We hopen binnen 48 uur in een vrijwel rechte lijn aan te komen in Arecife op Lanzerote. Tijdens de eerste wacht zie ik een (kleine) zeeschilpad naast de boot. Op het moment dat ik me realiseer dat het een zeeschilpad moet zijn ben ik er al voorbij. Rianne bekijkt tijdens haar wacht met de kinderen de prachtige sterrenhemel. Zonder achtergrond licht kun je bijna alle sterren zien. Indrukwekkend gezicht
We verbazen ons allebei over het continu gewauwel in het Arabisch op kanaal 16. Dat is eigenlijk bestemd voor veiligheidsverkeer, maar lijkt door (waarschijnlijk Marokkaanse vissers) gebruikt te worden voor koffiepraat. ’s Nachts is er iemand die zich kennelijk verveeld en minutenlang muziek op kanaal 16 uit zend. Ik snap wel waarom Rianne tijdens haar wacht de marifoon heeft uitgezet (waar ik in mijn wacht pas na 2 uur achter kwam)
Op dag twee van de overtocht begint het vanaf 19:00 weer een beetje te waaien. Het is helaas niet genoeg om de motor uit te kunnen zetten
Tijdens de overtocht stuurt de elektrische stuurautomaat een groot deel van de tijd heel fatsoenlijk. Zou die weten dat we een nieuwe stuurautomaat hebben besteld? Het maakt de wachten voor ons een stuk beter vol te houden. Wel moeten we de stuurautomaat (helaas) 3 keer corrigeren omdat deze opeens van koerst af wijkt en daar zelf niet meer uit komt. Het is dus niet betrouwbaar
Pas zondag ochtend om 8:00 kan de motor uit. De wind is iets aangetrokken en we zeilen met dubbel rif met zo’n 6,0 knopen richting Lanzerote. Om 12:30 naderen we Arecife en informeren we telefonisch of er plaats is? Helaas zijn ze vol
Gelukkig blijkt men in Playa Blanca (Marina Rubicon) wel plaats te hebben. We zeilen daarom nog vier uur door naar de zuidkant van Lanzerote. Om 16:50 (lokale tijd) leggen we aan bij de receptie steiger, en krijgen daarna een box toegewezen. Om 17:30 liggen we netjes afgemeerd. Tijd om een paar dagen bij te komen, te douchen en voor de was
