Eelco “Nee, dat is niet de boot. Nee, dat is ook niet de boot. Dat is de boot!” – Quinten (3 jaar)
Op zondag 12 februari om 17:50 maken we los van de tanksteiger in San Sebastian de La Gomera. We hebben net de tank bijgevuld (90 liter) en varen vanavond en vannacht naar Santa Cruz de Tenerife. We hebben daar vanaf de 17e afgesproken met vrienden uit Nederland
Na een avond heerlijk zeilen zakt de wind in en moet ten zuiden van Tenerife de motor bij. Gedurende de nacht gaat de wind helemaal uit. Na een nachtelijke motortocht, komen we ’s ochtends om 8:26 met licht aan in Santa Cruz
Na het inchecken bij de marina, lopen we over de (met groen kustgras beklede) loopbrug van het haventerrein zo het centrum van Santa Cruz in. De stad is nog in opbouw voor carnaval, overal staan podia, foodtrucks en terrassen. Ook is er van alles afgezet om het te beschermen tijdens het feestgedruis. Oók de heel leuke speeltuin bij de haven, waar we nog een uurtje in kunnen spelen voor het hek dicht gaat. We verkennen het centrum, drinken koffie en thee op een terras met live muziek van een (digitale) violist, en eindigen op een bankje in een prachtig park
Dinsdagochtend worden Rianne en ik na een nacht met regen wakker met een nat voeteneinde. Er is dus ergens een lek. Na het ontbijt wordt het dus een kleine klusdag. Na het open maken van de plafondplanken boven het voeteneind en goed kijken, lijkt het er op dat het langs de kikkers (bevestigingspunten) voor de fokkeschoten heeft gelekt. Deze kikkers zijn gemaakt van teak hout, en na 6 maanden hoge temperaturen en droogte zijn ze kennelijk zo droog geworden (en iets gekrompen) dat de regen gewoon langs de bouten waar de kikker mee vast zit naar beneden loopt
Na voorzichtig demonteren, aanbrengen van kit (er bleek niets te zitten) en weer monteren zou het waterdicht moeten zijn. Omdat we toch bezig zijn, verwijderen we ook de (niet gebruikte) steunen voor een oude haventent en stoppen de gaten met epoxy. ’s Avonds bezoeken we de (grote) kermis die er in verband met carnaval staat. Inclusief reuzenrad en indrukwekkend Vikingsschip
Woensdag bezoeken we het ‘Casa del Carnaval’. Het huis van het carnaval, waar een continue expositie is over het carnaval van Santa Cruz en de (mooiste) jurken van de Reina (koningin) van de afgelopen jaren tentoongesteld zijn. Ook kun je er met een 3D bril oude optochten bekijken en kun je jezelf in carnavalsoutfit steken! Tussen de regenbuien en regenbogen door lopen we rustig terug naar de boot
Na een nieuwe natte nacht worden we met droge (!) voeten wakker. Onze repartie lijkt gelukt. Omdat vandaag de laatste ‘warme’ dag zou zijn, gebruiken we deze om naar het Parque Maritimo te gaan. Een buitenzwembad ontworpen door de Canarische kunstenaar César Manrique. Bij de ingang kopen we een combi ticket met het Palmetum, de botanische tuin in Santa Cruz. We zwemmen in het prachtige – maar koude – bad, en relaxen de rest van de dag in een ligstoel met boek (e-book)
Vrijdag bezoeken we in de middag de Palmetum. Een botanische tuin van 12 hectare die is aangelegd op een heuvel ontstaan door een voormalige vuilnisbelt uit de jaren 1970-1980. Sinds 1996 is in zo’n twintig jaar de vuilnisbelt omgevormd tot een groene oase waar inmiddels 12 verschillende soorten vogels broeden en het aantal trekvogels jaarlijks toe neemt. Sinds 2014 is de botanische tuin open voor publiek. De tuin wordt volledig ecologisch beheerd en is gespecialiseerd in palmbomen afkomstig uit de hele wereld. Zo lopen we toch nog door een Caribisch gebied!
’s Avonds bezoeken we de kermis voor een tweede keer, en rond een uur of 21:00 horen we de start van het Carnaval. Samen met Feija bekijk ik de intocht van de ‘feestwagens’, die na een tocht door de stad op de hoofdweg voor de marina stoppen. Daarna barst het feest los op de verschillende podia in de stad. Om 5:00 (!) stopt het eindelijk, en kunnen we nog een paar uurtjes zonder muziek slapen
Op zaterdag 18 februari bezoeken we het Casa de Plátano in Icod de los Vinos. Dit ‘huis van de banaan’ is een (klein) museum over bananenproductie op de Canarische Eilanden. Na het kopen het ticket krijg je elk een banaan, zodat je ook ‘proeft’ waar het museum over gaat. Het is een leuke expositie met kleine plantagetuin zodat je kunt zien hoe de banaan groeit en hoe mooi een bananenbloem is. Uit de museumwinkel nemen we een fles bananen (passievrucht) wijn mee
Na het Casa de Plátano bekijken we in Icod de Los Vinos nog de beroemde (eeuwenoude) drakenboom. Hierna rijden we door het gebied met enorme bananenplantages naar Garachico en daarna terug naar Santa Cruz. ’s Avonds is er weer een carnavalsoptocht. Rianne en Jikke zien dit keer de dansgroepen door de stad trekken. Ook hierna is het feest tot 5:00 in de ochtend
Zondagochtend bezoeken we na het ontbijt Olga en Rico en hun kinderen Merel en Quinten bij hun appartement in Radazul. Ze zijn de vorige avond met het vliegtuig geland en wilden graag even bijkomen van hun vlucht. Het is superleuk dat ze op bezoek komen
Radazul is een zonnige badplaats met een mooi strand waar de kinderen zich vermaken met zwemmen en op de rotsen klauteren. Na de lunch rijden we naar Santa Cruz om aan boord wat te drinken en de boot te laten zien. Quinten (3 jaar) is erg onder de indruk, en blijft alles onderzoeken en benoemen. Aan het einde van de middag gaan we nog even het centrum van Santa Cruz in om iets van het feestgevoel mee te krijgen. En natuurlijk om suikerspinnen en popcorn te halen
Maandag 20 februari lijkt het een heldere dag te worden, die we willen gebruiken om de Teide (het hoogste punt/ vulkaan van Tenerife) te bezoeken. We spreken af voor de lunch bij de zona recreativa La Caldera. Een picknickplaats met speeltuin in een oude vulkaankrater (caldera). Omdat we op hoogte zitten is het er een stuk frisser dan op zeeniveau. Na een heerlijke lunch en spelen in de speeltuin (kinderen) en het vinden van een geocache (volwassenen) gaan we verder op weg naar de kabelbaan die naar de top van de Teide gaat
Olga en Rico vertrekken iets eerder, terwijl wij voor een oudergesprek proberen in te bellen. Na een kwartier proberen, komen we er achter dat de oudergesprekken een dag later zijn. Op de een of andere manier zijn de data in de agenda (waar je de afspraak kon boeken) en de bevestigingsmail verschillend. Dan ook maar op pad!
Terwijl we over de TF-21 naar boven rijden, rijden we in een zonnige bocht langs de auto van Olga en Rico. We zijn er al voorbij voor we het door hebben. Een paar minuten later bellen ze ons op. Ze zijn helaas niet in het zonnetje aan het pauzeren, maar staan met een lekke band langs de kant!
We keren de auto en rijden terug. Het blijkt dat er geen reservewiel in de auto van Olga en Rico aanwezig is, en dat het reservewiel van onze huurauto een andere maat heeft. Dat betekent bellen met de verhuurmaatschappij. Natuurlijk is het siësta tijd, dus het duurt even voor er contact is. De oplossing is dat er een andere auto gebracht zal worden, maar dat zal zeker één tot anderhalf uur duren. Na opnieuw bellen om 16:00 en 17:00 uur, komen we in contact met de chauffeur van de takelwagen die de nieuwe auto moet brengen. Ondanks het doorgeven van onze locatie via Whatsapp en het doorsturen van de twee kilometerbordjes van de TF-21 waar tussen we staan, schiet het niet op
Om 18:30 is er nog geen nieuwe auto en begint het af te koelen. Er stopt een heel aardig Spaans gezin om te informeren wat er aan de hand is? Ze vinden het onbegrijpelijk dat er nog geen nieuwe auto is, en bieden aan om in het Spaans (Canarisch) met de chauffeur te bellen. Het is een kort gesprek met als boodschap: “Er staan hier ook vier kinderen, je gaat nu rijden!”. Vervolgens delen ze de restjes van hun uitgebreide picknick uit. Warme chocolademelk voor de kinderen en zoete broodjes voor iedereen
Om 19:15 komt de takelwagen in de schemering eindelijk om de hoek. We bedanken het Spaanse gezin nogmaals, ze zijn blijven wachten tot de nieuwe auto er was. Na het wisselen van de auto kunnen we weer verder. En dat ‘verder’ is de berg af naar een plaats om te eten en dan terug naar het appartement/ de haven om bij te komen. Uiteindelijk zijn we om 22:30 weer thuis
Dinsdag 21 februari is de dag van De Grote Optocht. We lunchen met z’n allen aan boord en gaan ’s middags om 16:00 naar de optocht. We zien de Reina (koningin) en de dames de honor (dames van eer) voorbij komen, begeleid door dans- en muziek groepen. De kleding is prachtig versierd. Het Carnaval van Santa Cruz schijnt het tweede (qua grote) carnavalsfeest ter wereld te zijn. Ná Rio de Janeiro. Na de optocht bezoeken we de kermis en eten als avondeten een grote gevulde papas (gepofte aardappel) en friet en perritos calientes (hotdogs) voor de kinderen
Woensdag komen Rico en Quinten ’s ochtends met z’n tweeën naar de boot. Olga is in Radazul gebleven bij een zieke Merel. Quinten weet nog precies welke boot van ons is. Niet die of die, maar dát is de boot! Met Rico en Quinten lunchen we ’s middags in Radazul bij een Italiaans restaurant. Daarna gaan we naar een speeltuin in de buurt en lossen Rico en Olga elkaar af
’s Avonds om 23:00 is de begrafenis van de Sardine. In Nederland zou dat het einde van de Carnaval zijn. Om 0:30 is er in ieder geval een groot vuurwerk. Daarna is het feest op het podium het dichtst bij de haven (zo’n 300 meter). De muziek staat zo luid dat we niet alleen mee kunnen zingen, ook alle houten planken in de achterkajuit mee trillen met de bastonen. Het is een erg onrustige nacht met muziek tot (jawel) 5:30 uur!
Donderdag 23 februari slapen we dan ook uit. Merel is nog steeds niet fit, dus we houden een soort rustdag en gaan alleen ’s middags even met z’n allen de stad in. Nadat om 19:00 Olga en Rico naar hun appartement zijn vertrokken, bezoeken wij nog een keer de Kermis
Vrijdag 24 februari is onze laatste dag op Tenerife. Op Gran Canaria is ons volgende bezoek uit Nederland aangekomen. We zullen daarom in de avond/ nacht van vrijdag op zaterdag over varen. Voor we gaan, bekijken we eerst met z’n allen de kinderoptocht en sluiten daarna af met een etentje bij de Italiaan. Daarna gaan wij de boot klaarmaken voor vertrek, terwijl Olga en Rico voor de laatste keer de kermis bezoeken. Zij vliegen zaterdagochtend weer terug naar Nederland
Om 20:30 verlaten we de marina en varen in de donker door buitenhaven. Telefonisch nemen we nogmaals afscheid van Olga en Rico en we proberen nog naar elkaar te zwaaien. Het is echter te donker om elkaar goed te zien en we durven ook niet te dicht naar de kant te varen. Zwaaiend op het voordek met het deklicht aan varen we om 21:00 de buitenhaven uit. Op naar Las Palmas!
