“Op 19 september 2021 barste op La Palma een nieuwe vulkaan uit. Binnen enkele uren bereikte de lavastroom het dorp El Paraiso en na 24 uur waren honderden huizen verdwenen. Met een duur van 85 dagen, 3000 vernietigde gebouwen en zo’n 3000 hectare land bedekt door lava was het de langste en grootse uitbarsting op La Palma. En dat daar is dus die nieuwe vulkaan? Ja, dat klopt. Je ziet nog steeds een beetje rook er uit komen…”
Op zaterdag 11 maart om 13:00 uur verlaten we de haven van Las Palmas. Ons doel is El Hierro, het meest westelijk gelegen eiland van de Canarische Eilanden. Omdat dit drie dagen zeilen is, besluiten we het met een tussenstop op La Gomera te doen
Na een oncomfortabel begin zetten we tussen Gran Canaria en Tenerife de zeilen uit en gaan we voor de wind richting de zuidpunt van Tenerife. Rond twaalf uur ’s nachts, bij de wisseling van de wacht, komt er vanuit het niets één golf tegen de zijkant van de boot en beland midden in de kuip. Ik ben meteen goed wakker
Een paar uur later ben ik op zoek naar een ‘raar’ geluid. Na 15 minuten zoeken aan boord kom ik tot de conclusie dat het muziek is. En te zien aan een lichtshow 3 mijl noordwaarts is het waarschijnlijk een concert op het strand van Tenerife… Tsja. Op zondag komen we, net na de Fred Olsen Ferry, om 9:30 de Marina van San Sebastian de La Gomera binnen
Maandag 13 maart gebruiken we om nog één keer met de GuaGua (bus) naar het Park Nacional de Garagonaj te gaan. We maken daar een rondwandeling naar het hoogste punt van het eiland, waar je uitzicht hebt op El Hierro, La Palma en Tenerife. Het is een echt fantastisch uitzicht
Dinsdag verplaatsen we de boot naar de westkant van La Gomera en gaan voor anker bij Valle Gran Rey. Er worden pannekoeken gebakken en bij de lokale speelgoedwinkel vullen we onze lego voorraad aan. We blijven twee nachten in Valle Gran Rey, waarvan de laatste nacht met ankerwacht omdat de ‘Bourbon’, een huurboot, (te) dichtbij voor anker is gegaan. Nadat op de stroming de boten gedraaid zijn zit er nog maar twee meter tussen



Donderdag 16 maart gaan we om 7:53 anker op en zetten koerst naar El Hierro. Vanaf half 10 lopen we op zeil met dubbel rif in het grootzeil zo’n 6,5 tot 7,5 knopen. Dat is voor ons snel. Met de golf mee gaan we soms 8 knopen, en dat bij 15-18 knopen wind (windracht 4 tot 5). Bij het naderen van El Hierro neemt de wind in plaats van af (volgens voorspelling) toe. In de haveningang is zelf sprake van een heuse acceleratiezone omdat de wind over de bergtop naar beneden komt en krijgen we 30 knopen wind (windkracht 7) op de boeg. Gelukkig is het in de marina zelf ‘maar’ 22 knopen (windkracht 6) en kunnen we recht tegen de wind in een box invaren
El Hierro is het meest westelijke (en kleinste) van de (bewoonde) Canarische Eilanden. We liggen tussen een Hongaar met een houten ‘Victoria’ van 9,5 meter (de voorloper van de Victoire) en een stel Duitse hippies met een houten schip van ca 10 meter geregistreerd in Gibraltar. Verder ligt de Belgische Equilibre (eerder ontmoet in Las Palmas) in de haven aan de andere steiger
De hippies zijn heel vriendelijke mensen. Wel moeten we even wennen aan hun uiterlijk en een naakte ochtendduik in de haven. Later blijkt dat ze aan het duiken zijn naar een pannenhouder van het gasfornuis, die bij de afwas overboord is gegaan. Vrijdagavond hebben ze een feestje en kunnen wij tot middernacht genieten van (meezingen met) Rammstein. De dag daarna informeren ze dan wel weer of het de avond er voor erg luid was? Ach, ze hadden het naar hun zin en op een fatsoenlijke tijd stopte het. Prima zo





Om het eiland te verkennen huren we een auto. El Hierro is een prachtig eiland. We bezoeken de door César Manrique ontworpen mirador de la Peña, met een schitterend uitzicht op La Fronterra/ El Golfo. Een laag stuk land aan de westkust van El Hierro. We rijden na La Peña door naar El Golfo en wandelen langs de kust langs de ‘boog’ bij Las Puntas
Een dag later bezoeken we het GeoParque El Hierro. Hier krijgen we een rondleiding door een lavatunnel, bezoeken een oud dorp ‘Guinea’ en het programma dat zorgt voor de terugkeer van de El Hierro Lizzard. We bezoeken vervolgens het natuurlijk zwembad aan de kust en besluiten spontaan bij de supermarkt in de buurt inkopen te doen voor een avond picknick bij het zwembad





Op 19 maart wandelen we de sendero De La LLania, een wandelpad door Laurisila bos en langs een deel van de oude route waar vroeger het vee van de zomer- naar de wintergronden werd gebracht




Maandag 20 maart arriveert de Doris. Wij hebben die dag aan de zuidwestkust gewandeld langs de ruige lavakust en zijn vervolgens via een natuurlijk zwembad in het zuiden van het eiland langs de oostkant terug gereden. Een dag later wandelen we een route langs de voor El Hierro typerende door de harde passaat wind scheef groeiende ‘sabinar’ bomen




Woensdag 22 maart hebben we een borrel met de Doris en Equilibre aan boord van de Equilibre. Het wordt erg gezellig en de door Patrick (Equilibre) gemaakte stoofpot wordt als hapje verdeeld. Wij halen de door ons gemaakte broccoli soep op, en vanuit de Doris komen pizzabodems met saus. Zo is er toch nog sprake van een luxe maaltijd. Als vervolgens de opvouwbare piano wordt uitgeklapt en Marijn (Doris) pianist blijkt en de liedbundel van zijn oude studentenvereniging bij zich heeft wordt het erg laat. Buiten waait het weer de gebruikelijke windkracht 6 tot 7 in de haven, ’s nachts meten we zelfs een keer 34 knopen (windkracht 8)


We verlengen de huur van de auto en gebruiken deze om een paar keer te picknicken op een bergweide met wat dennen, en om een wandeling te maken rondom Hoya del Morcillo/ El Pinar (een enorm dennenbos aan de oostkant van El Hiero)




Zaterdag 25 maart arriveert ook de Moana Nui in El Hierro en herhalen we de borrel bij hun aan boord. We vieren (een dag eerder) de verjaardag van Marianne (Moana Nui). Dit keer zonder piano, maar wel met soep, stoofpot en pizza. Het is erg gezellig
Zondag 26 maart vertrekken wij naar La Palma. De Equilibre vertrekt ook, maar gaat eerst een paar dagen naar La Gomera. De tocht naar La Palma is knobbelig. Er is weinig wind en deze staat licht tegen, zodat we grotendeels tegen de wind in naar het noorden motoren. Bij de zuidpunt van La Palma zou volgens de verwachting weer wind moeten komen. In de praktijk valt dit echter tegen en komt het ook nog eens uit de de verkeerde hoek. Hierdoor kunnen we niet zoals gepland voor anker en varen we door naar Santa Cruz de La Palma
Rond middernacht komen we aan. De aanloop van Santa Cruz de La Palma is in het donker nog even verwarrend, omdat we ná de haveningang goed gezien te hebben we deze weer even kwijt zijn. En dat terwijl we het schip dat volgen de AIS de haven uit zo moeten varen óók niet zien. Totdat we opeens zien dat dat de berg lichtjes voor ons geen deel van de stad is, maar het silhouet van een cruise schip heeft dat 500 meter voor ons de haven uit gaat! Daarna is het weer makkelijk, en om 1:00 ’s nachts liggen we in de marina

We hebben met de SV Bruce afgesproken dat zij enkele sim kaartjes voor de satelliettelefoon van ons over nemen. Omdat wij echter zo laat binnen zijn en zij ’s ochtends vroeg willen vertrekken lossen we dit op met een plastic box in ons gangboord en een whatappje met de vraag om de sim kaarten er uit te halen en het geld er in te doen. Dan kunnen wij lekker uitslapen!
Santa Cruz is een mooie (kleine) stad met een prachtig zandstrand. We gaan hier dan ook als eerste zwemmen. Ook komen we in de haven weer de Blauwe Zwaan tegen. Zij vertrekken dinsdag naar Tazacorte, de haven aan de andere kant van La Palma
Vanaf woensdag huren we voor een paar dagen een auto om het eiland te verkennen en om de ‘nieuwe’ vulkaan (van een veilige afstand) te bekijken. De huurauto is een Fiat 500X. Waarbij de ‘X’ waarschijnlijk bedoeld is als eXtra groot. Omdat de auto wel groter is, maar ze bij Fiat vergeten zijn de ook motor te vergroten, maken wij al snel de grap dat de ‘X’ staat voor eXtra langzaam. Vooral bergop moet het allemaal in de eerste versnelling

Op 19 september 2021 barste op La Palma in de Cumbre Vieja bergketen een nieuwe vulkaan (Tajogaite) uit. Binnen enkele uren bereikte de lavastroom het dorp El Paraiso en na 24 uur waren honderden huizen verdwenen. Op 24 september bereikte de lava de zee en op 25 december werd de uitbarsting tot beëindigd verklaard. Met een duur van 85 dagen, 3000 vernietigde gebouwen en zo’n 3000 hectare land bedekt door lava was het de langste en grootse uitbarsting op La Palma. Er is slechts één dodelijk slachtoffer gevallen
Na een picknick bij een area recreativa, waar de grond nog zwart is van de as, rijden we op aanraden van een paar Engelsen die we op de picknickplaats hebben ontmoet door naar Breña Baja. Van daar lopen we via een bergweg naar een uitzichtpunt op de nieuwe vulkaan
Het is een indrukwekkend gezicht. Na de wandeling met uitzicht op de vulkaan, rijden we door naar Tazacorte aan de westkust van La Palma. We komen daarbij ook langs de rand van de (gestolde) lavastroom. Ook indrukwekkend. In Tazacorte gaan pootje baden op het strand, en aan het einde van de dag bezoeken we de Blauwe Zwaan en Bruce in de jachthaven
Op zaterdag 1 april wordt (groot)oma Jansen 100 (!) jaar. Omdat we voor de reis al uitgebreid op bezoek waren geweest en heen en weer vliegen ingewikkeld was, zijn we er via een videoverbinding op de iPad bij. Ook op die manier is het bijzonder. Via (opa) Marco worden de opgestuurde tekeningen van Jikke en Feija overhandigt. ’s Middags rijden we naar de Charco Azul. Een prachtig natuurlijk zwembad, waar we ons de rest van de middag vermaken


Zondag maken we een wandeling naar een waterval in het noord oosten van La Palma. Omdat we van de Blauwe Zwaan gehoord hebben dat je er ook onder kunt staan, wil Feija persé dat de zwemspullen mee gaan. En ze wil er ook écht onder staan (koud!)

Door de swell in de haven hoor ik ’s nachts dat er een ‘klap’ in het roer zit. Het zit immers onder het hoofeinde van mijn bed. Na goed kijken blijkt dat er weer speling in de spiebaan van het roerarmpje zit. Via de watersportzaak wordt ik verwezen naar Taller La Grama. Helaas is deze in verband met de ‘heilige week’ dicht tot 10 april
Op 4 april horen we ’s avonds klokkengelui. Rianne gaat de stad in om polshoogte te nemen, en belt me op dat ik toch echt moet komen kijken! Er is een heuse Paasprocessie aan de gang, op z’n Spaans. Dat wil zeggen mannen (en vrouwen) in het wit met hoge kappen op, en een Jezus- en Maria standbeeld dat door de straten wordt gedragen
Het doet deels aan de Klu Klux Clan denken, maar aan de andere kant hebben die het natuurlijk ook gewoon gejat van een (onschuldig) ritueel uit Europa. Het is heel bijzonder om te zien. Jezus die met duistere muziek en kettinggerammel door de straten gaat (de zonde met een in zwart geklede fanfare) en Maria die met opwekkende vrolijke muziek (de verlossing met in wit geklede fanfare) hier achter aan volgt. Het is indrukwekkend en de muziek is prachtig! Je wordt er stil van
Op vrijdag 7 april aan het einde van de dag komen de Doris en Moana Nui aan in Santa Cruz de La Palma. Zelf heb ik overdag de motor een servicebeurt gegeven. Alle filters vervangen, olie afgetapt en nieuwe olie gevuld en (voor het eerst) de motor anode vervangen
Zaterdag 8 april huren we opnieuw een auto. Dit keer is het een Fiat 500L. Hierbij staat de ‘L’ voor Large, en dat klopt ook wel. Gelukkig heeft Fiat dit keer de motor wel wat meer vermogen gegeven, zodat de rijervaring wat beter is



Met de auto bezoeken we het San Antonio bezoekerscentrum in de regio Fuencaliente. We lopen hierbij langs de San Antonio krater en bekijken de informatie over de meest recente vulkaanuitbarsting op La Palma en de heilzame warme bron (Fuente Caliente) die na 300 jaar onder de lava bedolven te zijn geweest na graafwerk weer is herontdekt
Aansluitend rijden we door het wijngebied van Fuencaliente door naar de zuidpunt van La Palma, waar we de vuurtoren en de zoutpannen waar zeezout wordt gewonnen bekijken. ’s Avonds komt de Equilibre uit La Gomera aan



Zo 9 april houden we een uitgebreide Paasbrunch aan boord van de Moana Nui, samen met de bemanningen van de Doris, Moana Nui, Equilibre en Erasmus. Met inbreng van iedereen is er vers vruchtensap, omelet, american pancakes met frambozen, haverpannekoeken, wraps, toast, etc. Het is heerlijk en heel gezellig. ’s middags maken we een wandeling door de Caldera Tabueriente met indrukwekkend uitzicht



Op Maandag 10 april ga ik naar Taller La Grama, om te kijken of ze voor mij een nieuw roerarmpje kunnen maken. Eentje die zonder het hele roer te verwijderen geplaatst kan worden. Om duidelijk te maken wat ik wil heb ik een (technische) tekening gemaakt, plus foto’s van de huidige situatie en een voorbeeld van een roerarm zoals ik wil. En ondanks het feit dat ik geen Spaans spreek en de metaalwerker geen Engels wordt de tekening meteen begrepen. En met de vraag “inox 316, marino?” weet ik zeker dat we elkaar begrijpen. Als een dag later volgens afspraak wordt teruggebeld met een prijsopgaaf en tijdsplanning (één week) besluiten we dan ook te laten maken

Omdat we nog een week langer moeten blijven, huren we opnieuw een auto (fiat 500) en gebruiken deze voor een wandeling El Paso (13 april) en rijden we op 15 april rit naar noorden van het eiland naar het Parque Natural La Zarza via een weg met allemaal tunnels. Het is er prachtig en zo groen en vochtig dat in de tunnels ‘regen’ naar beneden komt. Vanaf La Zarza lopen we door Laurisilva bos naar een door bomen omlijste diep ingesleten rivierbedding. Lokaal genoemd de ‘kathedraal’. Een heel bijzondere plek



Op zaterdag 15 april organiseert de Equilibre een ‘salsa’ borrel. Patrick serveert zelf gemaakte Cuba Libre’s, waarbij duidelijk wordt bij het maken van de tweede in het zicht van iedereen in de kuip dat hij best ‘libre’ met de hoeveelheid rum om gaat. De cocktail is erg lekker, maar dus wel wat sterk…
Zondag zwaaien we de Equilibre uit als ze vertrekken naar Tazacorte. Ook zijn op deze dag mijn ouders 50 jaar getrouwd. Omdat we ze niet ‘live’ kunnen bezoeken, bellen we ze en sturen we ze een felicitatie tekening met ‘hartjes’ steen en takje

Dinsdag 18 april is het roerarmpje af. Het is perfect gemaakt! Maar, helaas blijkt de bek (gaffel) op de stang van de hydraulische cilinder niet helemaal te passen. De uitlijning is net niet goed genoeg. Er wordt daarom een kogelgewricht besteld dat door familie meegenomen zal worden naar Madeira. En voor die overtocht (twee dagen) zullen we dus op pad gaan met de oude roerarm en 4 splitpennen om de speling weg te nemen

De Moana Nui vraagt ons om hun ‘vriendenboek’ te vullen. Een heel leuke vraag (en leuk idee zo’n vriendenboek), dus we doen ons best met een creatieve invulling

Op donderdag 20 april is er een weerwindow! Het is bijzonder dat we rechtstreeks van La Palma naar Madeira kunnen. Het is wel deels (het begin) op de motor omdat er bijna geen wind is, maar daarna kunnen we met een (voorspelde) westenwind op zeil verder!
Om 10:00 verlaten we, na de dieseltank vol gegooid te hebben, samen met de Doris en Moana Nui de haven. Op naar Madeira!
