Eelco “Hoe is dat nou? Zijn jullie weer een beetje geland…. of hoe zeg ik dat… afgemeerd?”
Het is inmiddels februari 2024 en we zijn al weer vijf maanden aan het werk, de kinderen naar school. En de bovenstaande vraag wordt nog steeds gesteld. Hoe is dat nou?
Nou, het was best ‘druk’. Het bijwerken van dit blog heeft dus ook vijf maanden moeten wachten. Dus voor een uitgebreidt antwoord te geven, kun je hieronder bijlezen over ons verblijf op de Azoren en de terugtocht naar Nederland
- Santa Maria: zuidelijkste van de Azoren
- Ponta Delgada: kinderen naar Nederland
- Overtocht Azoren – Frankrijk
- Terug naar Nederland
- Zomervakantie in Nederland
En dat ‘afgemeerd’ zijn, is dat nu een beetje gelukt? Het antwoord is ja. Maar het was best wel weer even een gewenningsproces. Zo hebben we het huis weer op orde moeten krijgen en dan vooral de tuin. Moesten we een fiets regelen voor de dagelijkse rit naar de middelbare school in Heerenveen en begonnen we weer met (in)werken
Het meeste wennen moesten we echter aan het (van buitenaf) geregelde leven. We hebben een jaar lang in een strak dagelijks ritme gezeten, met een vast opsta moment, schooltijden en een vast wachtrooster op zee. Maar dat was wel ons ritme. Het was dan ook – meer dan verwacht – wennen aan een opgelegd ritme van twee banen, twee scholen en drie sportverenigingen. En dan natuurlijk ook nog het vaste dagritme voor ons nieuwste gezinslid; hond Layka
Ook het Nederlandse (herfst) weer was weer echt wennen. Het najaar van 2023 was echt slecht. In de maand oktober was het eigenlijk alleen maar regen of windkracht 10. Ook de week voor Kerst was slecht, waarbij er tijdens de zoveelste storm zelfs een dakpan van het dak is gewaaid. Toch heel anders dan een kerst 2022, waar we in korte broek en met polo aan bij zo’n 21 tot 24 graden buiten (op Fuerteventura) zaten
Qua werk was ik (online) vergaderen echt niet meer gewend, en heel eerlijk gezegd had ik dat ook niet gemist. Inmiddels is dat ook weer gewend, al probeer ik wel het aantal en de duur van vergaderingen te beperken. De belangrijkste les die we proberen vast te houden is om elke dag buiten te zijn en te bewegen. Layka is daarbij een goede stok achter de deur
En een nieuwe reis? Rianne en ik zouden nog wel eens voor een jaar (of meer) willen gaan zeilen, en dan wel naar de Cariben. Maar dan over tien jaar, als de kinderen gaan studeren
