Eelco Donderdag 20 april om 10:00 verlaten we de haven van Santa Cruz de La Palma. Samen met de Nederlandse boten Doris en Moanu Nui zetten we koers richting Madeira. Er is (vrijwel) geen wind, dus vertrekken we op de motor met een stukje grootzeil (2e rif) er bij voor stabiliteit
Bij de noordpunt van La Palma krijgen we bezoek van dolfijnen. Ze zwemmen eerst kort voor onze boot, gaan dan naar de Doris en bij de Moana Nui krijgen ze de hele show met springende dolfijnen voor hun boeg. Na zes uur motoren gaat de fok er bij en de motor terug naar stationair. We varen daarmee zo’n 4,5 tot 5,0 knopen en houden de Doris en Moana Nui mooi bij. Om 19:00 komt de voorspelde westenwind en halen we een rif uit het grootzeil (alleen nog 1e rif) en gaat de motor uit. We zeilen!
’s Avonds zetten we voor de nacht er een 2e rif in, wat we een paar uur later er weer uit halen omdat de wind relatief zwak blijft. Wel gaan we nu op zeil een mooie 5 knopen, wat heel goed is voor onze boot. De Doris en Moanu Nui gaan helaas wel een halve knoop harder, en lopen dus langzaam op ons uit. Niet verrassend omdat ze 1,5 tot 2 meter langer zijn dan wij
Zaterdag 21 april zeilen het grootste deel van de dag, tot rond 18:00 uur de wind inzakt naar 1 tot 3 Bft. Te weinig om te kunnen zeilen, dus zetten we de motor weer bij. Al motorzeilend houden we de snelheid tussen de 4,5 en 5,0 knopen. Zo’n 40 mijl van Madeira verwijderd kunnen we op de horizon het licht van het eiland al zien. ’s Nachts passeren we in het donker een Zweedse boot op zo’n 2 mijl afstand. Het is de Angelina, en op basis van de AIS ziet het er uit alsof ze zeilen. Ze gaan maar met een snelheid van 2,5 tot 3,5 knoop
Zondag 22 april naderen we Madeira. Tot onze verrassing is om 10:00 uur ’s ochtends opeens de Moana Nui weer te zien op de AIS. Op 17 mijl afstand! Het lukt Rianne om via de marifoon contact te krijgen. Zij verwachten met de Doris om rond 11:00 uur aan te komen in Calheta. Uiteindelijk komen wij komen 5 uur later aan (16:00). Toch heel netjes gedaan
Calheta is een dorpje aan de zuidwest kust van Madeira. Vanuit de haven zien we twee watervallen van de rotswand naar beneden komen, waarvan er één zelfs in de haven uit komt. Het dorp zelf heeft een aantal hotels aan zee en een heus zandstrand vlak naast de haven. Het (gele) zand blijkt geïmporteerd (speciaal voor de toeristen). We genieten er maar van en vermaken ons prima op het strand
Zondag 23 april is het dan ook de plaats voor een strandborrel met de Doris, Moana Nui en Humla (een Noorse boot) en voor een aantal potjes Kobb
Maandag 24 april wandelen we de berg op voor een uitzicht op de haven. Overal langs de weg stroomt water in kanaaltjes naar beneden, en ook hier zien we plantages voor (kleine) bananen. Ten opzichte van de Canarische Eilanden is Madeira ongelooflijk groen en waterrijk
’s Avonds houden we in het park naast de haven een barbecue met vijf boten. Naast de Doris, Moana Nui en Humla, sluit ook de Angelina aan. De Zweedse Mats en Eva hadden de Humla al eerder op La Palma ontmoet. Iedereen neemt mee wat die lekker vindt (en wat extra) en het wordt een heel gezellige avond
Op 27 april (koningsdag) gaan we met een taxi naar het startpunt voor de wandeling ’25 fontes’ en ‘rico’. Een wandeling naar 25 ‘fonteinen’ en naar een heel grote en hoge waterval. Het is duidelijk een van de ‘dat moet je gezien hebben’ punten, omdat we bij een paar paden aan moeten sluiten in de rij en als een treintje door schuifelen
Het uitzicht is prachtig, maar er staan naar onze smaak te veel mensen voor om het nog ‘natuurbeleving’ te noemen. Dan gaan wij liever wandelen in een wat minder druk gebied. Wat wel leuk is om te zien is de enorme hoeveelheid Madeira vinken, die (door alle toeristen) brutaal komen kijken of er nog een kruimel over is
Op Madeira blijkt vroeger suikerriet verbouwt te zijn, en naast de Madeira wijn vind je ook nog overal Madeira rum en de zogenaamde poncha (mix van rum met vruchtensap). We hebben daarom met de Nederlandse boten afgesproken om de lokale rum distilleerderij/ rum museum een kleine rum proeverij ter ere van de koning uit te proberen. Super leuk (en lekker)
Vrijdag 28 april vertrekken we naar Funchal, de hoofdstad van Madeira. We ontmoeten hier opnieuw de Blauwe Zwaan en maken wat uitgebreider kennis met de Skellig. Een knalrode zeilboot, waarvan we de bemanning al kort eerder hebben gesproken in La Gomera
Op zaterdag 29 april wachten we op het Christiano Ronaldo vliegveld – ja deze Portugese voetballer is geboren en opgegroeid in Funchal op Madeira – op de aankomst van Astrid (de zus van Rianne) en haar oudste dochter Sterre (zelfde leeftijd als Feija). Zij komen een week op bezoek
Het bezoek van Astrid en Stere valt samen met de week van het bloemenfestival in Madeira. Dat betekent dat de hele stad (eigenlijk het hele eiland) versierd is, en er op maandag 30 april een soort van bloemencorso/ bloemencarnaval door de straten van Funchal gaat. Heel leuk en bijzonder om te zien
Dinsdag gaan we een dagje varen met als doel om dolfijnen te zien. Het is een dag met rustig weer en we volgen de whale watching catamarans en RIBs op weg naar de dolfijnen. Het is een leuke tocht, maar helaas met dolfijnen op afstand. We zien ze zo’n 100 meter van de boot jagen op vis. Er komen echter geen dolfijnen bij de boot kijken
Wel hebben we op een bepaald moment vier kanoërs achter de boot zitten die (als training) proberen op onze hekgolf te blijven. Het lukt ze zo’n tien minuten, heel grappig. Na het varen gaan we naar het hotel van Astrid en Sterre om te zwemmen en eten we ’s avonds in het hotel bij het buffet
Woensdag gaan Astrid en Sterre een dag samen op pad. Wij gaan picknicken bij een wandelgebied, rijden langs de noordkust naar een natuurlijk zwembad en maken tot slot nog een wandeling op hoogte door groene weiden
Donderdag maken we twee wandelingen. Een heen en weer naar een uitzichtpunt Balcones, en een gedeelte (heen en weer) van een wandeling naar een aantal watervallen
Ook bezoeken we het hoge (!) uitzichtpunt boven de Atlantische 0ceaan, waarbij je – natuurlijk op een glazen platform – vanaf de Cabo Girão op 580 meter boven de zeespiegel staat. Je ziet de zee recht onder je. Met mijn hoogtevrees (g)een heel relaxte situatie
’s Middags rijden we naar het noordwesten van Madeira om bij Porto Moniz in één van de natuurlijke zwembaden te zwemmen. Heel bijzonder
Vrijdag 5 mei is de laatste dag van het bezoek van Astrid en Sterre, en bekijken we de botanische tuin van het Monte paleis in Funchal. We nemen de kabelbaan naar boven, het paleis monte heet niet voor niets ‘monte’ (berg)
We vermaken ons uren in de botanische tuin, die naast planten ook een watervallen, beelden, een (prachtige) edelstenenverzameling en de geschiedenis van Portugal en Madeira in een tiental op keramieken tegels beschilderde beeldverhalen bevat
Vanaf de botanische tuin gaan we met dé toeristische attractie, de toboggan naar beneden. De toboggan is een soort rieten mand op ijzers die als een slee voer de weg naar beneden wordt gegleden. Alles onder begeleiding van mannen in wit kostuum met Madeira hoed. Het is wel even wachten (anderhalf uur) voor we aan de beurt zijn, maar het is verrassend leuk
We sluiten het bezoek van Astrid en Sterre af met een etentje bij de pizzaria. Zij vliegen morgen (zaterdag) weer naar Nederland. Wij vertrekken ’s avonds al richting Porto Santo
