Dark Mode On / Off

Lanzerote – Vulkanische eiland van César Manrique

Lanzarote es una isla de origin volcánico (…) Lanzarote is an island of vulcanic origin (…) Lanzerote ist eine Insel von vulkanische Ursprungs (…) – audio tour tijdens bustocht door Parque Timanfaya – Montañas del Fuego

Op 27 november komen we om 16:50 (lokale tijd) aan op Lanzerote. Voor ons het eerste Canarische eiland dat we bezoeken. Omdat de haven in Arrecife helemaal vol is, varen we door naar Playa Blanca (Marina Rubicon) op de zuidoost kant van het eiland. Na het inchecken op het havenkantoor en het afmeren in de toegewezen box, lopen we naar Playa Blanca. Het is een schitterende zonsondergang. Na alle restaurantjes in Playa Blanca bekeken te hebben, eten we uiteindelijk bij ‘Mubai’ het Indiaas restaurant bij de Marina

Zonsondergang Playa Blanca (Marina Rubicon)

De dagen daarna proberen de kinderen het zwembad op de marina uit, en kijken we de laatste poulewedstrijd van Oranje (tegen Qatar) op het terras van een café bij de marina. We besluiten wat langer te blijven en een auto te huren om het eiland te verkennen

Onze César Manrique Seat Ibiza

Op 30 november halen we ons huurauto op bij de verhuurlocatie op de marina. De via internet geboekte ‘Opel Corsa’ blijkt een vergelijkbare ‘Seat Ibiza’ te zijn, in de César Manrique uitvoering. César Manrique is (was) een Spaanse kunstenaar/ architect die na een carrière in Spanje/ de Verenigde Staten weer terug is gekeerd naar zijn geboorte eiland Lanzerote. Hij is mede verantwoordelijk voor de uitstraling van het eiland, door het opstellen van regels voor bebouwing: witte huizen met bruin, groen of blauwe kozijnen. Maximaal twee verdiepingen, geen grote hoge hotels. Hierdoor ziet het eiland er nog relatief ongerept uit. Daarnaast heeft Manrique op het eiland een aantal heel bijzondere gebouwen gerealiseerd, die we (deels) gaan bekijken

De eerste dag met auto gebruiken we echter om van Playa Blanca naar Arrecife te gaan, voor een bezoek aan de grote stad en de Lidl voor wat grotere inkopen. Ook gaan we op gezoek bij de ‘Doris’, een Nederlandse zeilboot die we eerder hebben ontmoet tijdens onze eerste Noordzee oversteek (Engeland reis in 2019). We kwamen toen in een geweldige onweersbui (temperatuur ging opeens 15 graden omhoog) voor de Engelse kust terecht, voor de aankomst in Lowestoft. Inmiddels zijn Marijn en Roos met hun zoon Jelte van 8 maanden net als ons op avontuur. En ook zij hebben hun route van een rondje Carieb aangepast naar een ‘klein’ rondje Atlantic. Zeilen met een baby was toch wat uitdagender dan gedacht

De dag hierna rijden we via de wijnstreek van Lanzarote (Le Geria) naar Famara. Dé spot voor deltavliegen, surfen en bodyboarden. Het is heel leuk, maar wel wat koud. Ook met de korte wetsuits. De zee bij de Canarische eilanden blijft met zo’n 18 tot 20 graden aan de frisse kant. We rijden op de terugweg daarom via Arrecife om bij de Decathlon lange wetsuits te kopen voor Eelco, Jikke en Feija

Surfspot Famara (op de achtergrond eiland La Graciosa)

Een dag later gaan we op César Manrique tour. We bezoeken de in een oude (vulkanische) zandput gemaakte Cactus tuin en het uitzichtspunt Mirador del Rio met uitzicht op het eiland La Graciosa. De Cactustuin én het uitzicht zijn prachtig

Manrique hoort als kunstenaar/ architect bij de ‘organische’ school, met ronde en natuurlijke vormen en gebruik van natuurlijke (lokale) materialen. Op Lanzarote dus vooral veel vulkaansteen

In de middag bezoeken we voor de tweede keer Famara om te bodyboarden en de nieuwe lange wetsuits uit te proberen. Top! En bij de (zeldzame) regenbui krijgen we als bonus een regenboog cadeau

Zaterdag 3 december houden we een rustdag én schooldag. ’s Middags kijken we de 8ste finale Nederland – VS bij het café op de marina. Nederland wint!

Op 4 december bezoeken we het Nationaal Park Timanfaya (vulkanisch landschap). We parkeren bij het bezoekerscentrum/ restaurant El Diablo. Het restaurant van de Duivel, waar de kip wordt gegaard door de hitte van een lava put

We nemen de bus-tour door de Montañes del Fuego (de bergen van vuur). Een onwaarschijnlijk woest gebied met vulkanen, kraters en lavavelden. In het gebied liggen 30 grote kraters en meer dan 100 kleinere vulkaankegels. Het park is vernoemd naar het dorp Timanfaya, dat als eerste werd vernietigt door een opstuwende krater (510 meter)

De laatste  vulkaanuitbarsting op Lanzarote was in 1824. Toch is er nog steeds veel aardwarmte aanwezig, zoals gedemonstreerd met een metershoge waterpluim en het ‘spontaan’ ontbranden van een takkenbos

Na het bezoek aan Timanfaya bezoeken we Paul en Meriam die met hun Ovni in Puerto Calero liggen. Ze hebben drie jaar de tijd voor een tocht om de wereld, en hebben interesse in één van onze pilots voor de Carieb die ik via de vertrekkers app heb aangeboden. Na een gezellige borrel en een tour van hun boot vertrekken we weer naar Rubicon. Een dag later (5 december) zullen we vertrekken naar het volgende eiland. Fuerteventura

Aanbevolen artikelen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *