Eelco Op zaterdag 8 juli om 13:00 stapt Rianne in Brest op de trein naar Nederland. Volgens planning zou ze ’s avonds om 23:00 in Heerenveen aan moeten komen. Nog mooi op tijd voor de verjaardag van Feija op zondag
Vriend Kommer komt op zondag avond met de trein aan, om te helpen met het (zo ver als mogelijk) terugvaren naar Nederland. Hij heeft een week de tijd. Tijdens de overtocht van de Azoren hebben we rond 1 juli besloten dat het Brest (en deze week) zou worden
De aankomst op zondagavond is meteen spectaculair. In plaats van om 23:30 komt de trein pas om 1:00 ’s nachts aan. Ergens halverwege Bretagne heeft de trein ‘une vache’ (een koe) geraakt, waarna ze – na een korte inspectie – op langzame snelheid door konden
Maandag houden we dan ook een rustdag en doen we inkopen. Ook bekijken we het weerbericht. De verwachting geeft van dinsdag tot vrijdag ZW 4-5 Bft aan. Beter dan dit om naar Nederland te zeilen kun je niet hebben. Om qua getij goed uit te komen in het Chenal du Four, moeten we helaas wel om dinsdag om 4:00 ’s ochtends vertrekken. We varen dus ’s avonds even naar de tanksteiger en terug om de diesel aan te vullen
Op dinsdag 11 juni om 4:06 varen we de marina du Chateau in Brest uit, en hijsen het grootzeil (met 2e rif). We moeten eerst tegen de wind in door de Goulet richting het begin van het Chenal du Four motoren. Een route tussen een aantal rotsen (op ruime afstand) door die tussen Bretagne en l’île d’Ouessant / archipel de Molène ligt. Hier kan tot 6 knopen stroom staan, dus het is zaak er op het juiste moment te zijn. Dat wil zeggen, als de stroom in de richting staat waar je heen wil
Koers 42. Guernsey gepasseerd. Snelheid tussen 6,2 en 6,9 kn. Stroom mee
Precies één jaar na vertrek uit Middelburg, is Erasmus daar weer terug. Niet eens gepland! Een keurige overtocht van Brest naar Middelburg in 3 dagen en 18 uur.
Wel was het een interessante doorvaart door het kanaal door Walcheren naar Middelburg van 2(!) uur. Dit het gevolg van de vier Franse boten uit Duinkerken, die duidelijk niet weten ‘hoe’ je door bruggen moet varen.
De Franse slag is dus: ver(!) weg blijven voor de brug. Dan vol gas er heen als de brug open gaat (pas bij groen!). Onmiddellijk (!) het gas er af als je door de brug bent. Ook als er nog zes andere schepen achter je aan varen… Nee, dat is niet hoe we in Nederland gewend zijn dat te doen. Dus ik snap wel dat de ‘groene golf’ dit keer niet door ging en we er twee keer zo lang over hebben gedaan
Zaterdag 15 juni reist Kommer ’s middags naar huis. Ik ruim nog wat op en vertrek zondag 16 juni voor één weekje thuis. Daarna is het zomervakantie en zullen we als gezin terugvaren naar Joure
