Twee keer paradijs: Paradise Valley en Surfers Paradise

Op één uur rijden van Agadir zit in de bergen de Vallee de Paradis (Paradise Valley) verstopt. Een vallei waar een rivier ook echt stroomt (met beperkt water), waar een palmenplantage is en waar het over het algemeen behoorlijk veel groener is dan aan de kust. De rit er naar toe is met alle haarspeldbochten en uitzichten op de vallei al een belevenis op zich

We hebben in de vallei een gîte gehuurd, zodat we ook even helemaal in het binnenland (de bergen) kunnen zijn. Met de gîte als uitvalsbasis maken we een wandeling naar het stromende deel van de rivier met (kleine) watervallen en zwemmen we in een (koude) poel in de rivier. De rotsen zijn heel glad, dus mijn ‘duik’ in het water is niet helemaal vrijwillig. Wel lekker verfrissend. Het is een prachtige omgeving, ook al is er nu minder water dan vroeger. Het heeft er al 3 jaar niet geregend

Ook maken we een tocht naar de ‘watervallen’ bij Immouzer. Bij de parkeerplaats worden we opgevangen door een ‘gids’ die ons de weg naar de watervallen gaat wijzen. De (bewegwijzerde) route loopt langs allerlei restaurantjes en souvenirshops (“niet duur, goede prijs”) waar we geen interesse in hebben. Bij de watervallen gekomen is duidelijk dat de watervallen er op het moment niet zijn. Wel is de 45 meter diepe poel waar het water van de val normaal in komt vol, en is er een soort van groene druppeldouche. Er is dus wel wat (bron)water. Voor de echte watervallen zijn we op het verkeerde moment van het jaar. Als we in maart terug zouden komen, stromen de watervallen wel door de smeltwater van de sneeuw uit de bergen 

Bij de poel staat een oude Marokkaanse man met zwembroek in de hand. Je kunt vanaf 15 meter de poel in duiken, en hij is bereid dat voor te doen. We bedanken hem voor het aanbod, maar wij willen er niet in springen en van ons hoeft hij het ook niet te doen. Voor zijn bereidheid tot het demonsteren geven we hem wel twee dirham

Op de terugweg naar de auto stoppen we bij een restaurantje voor Marokkaanse thee. Ze blijken een prachtig buiten terras te hebben met uitzicht op de waterval en bergen. We bedanken onze gids (en geven hem 50 dirham) en genieten van de thee. Omdat het onderhand ook lunchtijd wordt informeren we of er misschien wat brood te krijgen is. Ons wordt toch echt een tajine aangeraden, en we worden uitgenodigd om even te komen kijken bij de keuken. De tajines zien er inderdaad heel goed uit en ze ruiken nog beter. En voor een grote tajine voor 4 personen vragen ze maar 100 Dirham. Uiteindelijk hebben we thee, brood met honing en amlou en een grote (runder) tajine voor 130 Dirham. En het is de lekkerste tajine die we tot nu toe in Marokko hebben gehad, veel groente, heerlijk mals vlees en heerlijk gekruid. We besluiten ook nog een pot amlou en pot honing mee te nemen

De gîte heeft ook een wasmachine, wat we bij het boeken ook al hadden zien staan. En omdat het concept wasserette in Marokko niet bestaat, hebben we onze was en beddengoed maar meegenomen. Na 3 dagen keren we dan ook terug met hele mooie indrukken van het bergachtige binnenland, en vier shoppers met heerlijk schone was

Na het afleveren van de was bij de boot en het pakken van onze wetsuits en bodyboards, gaan we ’s middags met de auto naar Taghazout. Hét Marokkaanse surfers paradise. We rijden ca 30 minuten naar het noorden, en parkeren de auto aan de hoofdweg. We worden daarbij geassisteerd door een Marokkaan in geel hesje en betalen 10 dirham (1 euro) voor het parkeren. We lopen naar het strand en huren een parasol en één relax stoel. Daarna is het wetsuits aan en gaan er drie bodyboarden terwijl één bij de spullen relaxed. De golven bij het strand zijn geweldig. Er zijn allemaal mensen met surfplank of bodyboard, en een paar keer gaan we met de golf helemaal mee naar het strand. Top!

Na het surfen lopen we door het dorp aan de zeezijde. En eten we een burger bij een restaurantje aan de hoofdweg. We bezoeken Taghazout in totaal twee keer, en genieten beide keren van de goede golven